
Corinne Jeekel: ,,Geld is belangrijk voor letselschadeslachtoffers, maar wat heb je eraan als je thuis achter de geraniums zit?” © Frans Paalman
Deze Zwolse advocaat strijdt voor mensen in de kreukels: ‘Het gaat echt niet alleen om geld’
INTERVIEW Omver gereden door een dronken automobilist. Misbruikt door je dansleraar. Vijf meter naar beneden gestort door een ondeugdelijke ladder. Jarenlang opgesloten door je vader in een boerderij in Ruinerwold. Corinne Jeekel (52) uit Zwolle staat mensen bij van wie het leven in puin ligt door toedoen van een ander en helpt ze om weer de stip op de horizon te vinden. ,,In letselschadezaken gaat het echt niet alleen om geld.”
Francisca Muller
Als ze praat over de vier oudste kinderen van Ruinerwold krijgt ze pretoogjes. ,,Je zult het misschien niet geloven in zo’n zwaar dossier, maar we hebben af en toe veel plezier gehad in de periode van de strafzaak. Zaten we in een aparte kamer in de rechtbank, kon je de lachsalvo’s door de deuren heen horen. En moest ik even later met een uitgestreken gezicht weer naar buiten komen. Deze kinderen – iedereen noemt ze zo, maar het zijn natuurlijk jongvolwassenen – zijn zó intelligent, hebben zoveel humor en staan zo positief in het leven, ondanks de ellende die ze in al die jaren hebben meegemaakt. Heel bijzonder.”
Spreekbuis Ruinerwold-kinderen
Ineens verscheen de Zwolse dit voorjaar in talkshows op televisie, als advocaat van de Ruinerwold-kinderen. Ze stond hen bij in de toen nog lopende strafzaak tegen vader Gerrit-Jan van D., spande namens het viertal een civiele zaak aan tegen hun vader en is spreekbuis als er actuele ontwikkelingen zijn. En dat gebeurt nogal eens in deze zaak, die z’n weerga niet kent in Nederland. ,,Weet je, juridisch gezien wijkt dit allemaal niet zo heel erg af van wat ik altijd doe. Het is alles eromheen dat dit zoveel dynamiek geeft.”

Ze staat dan nu in de schijnwerpers bij het grote publiek, maar in de letselschadeadvocatuur geldt Jeekel (man en twee kinderen van 18 en 19) al vele jaren als expert. Ze staat bekend als kritisch en soms lastig, maar met een enorme kennis van zaken en een grote betrokkenheid met haar cliënten, met wie ze vaak wel vier, vijf jaar optrekt.
Waarom ben je letselschadeadvocaat geworden?
,,Mijn hart ligt aan de slachtofferkant. Het heeft te maken met rechtvaardigheidsgevoel in combinatie met oplossingsgerichtheid. Als ik in de krant lees over vreselijke situaties waarbij mensen letsel hebben opgelopen, denk ik altijd: ik hoop zo dat diegene een goede advocaat heeft. Het laatste wat je wilt, is dat mensen ook nog slachtoffer worden van hun eigen belangenbehartiger.”
Je begon in 2005 een eigen bedrijf en bent nu mede-eigenaar van een kantoor met vier letselschadeadvocaten. Waarom begon je voor jezelf?
,,Ik miste de menselijke maat bij het advocatenkantoor waar ik werkte. Ze wilden bijvoorbeeld dat ik me met ‘mevrouw Jeekel’ liet aanspreken. Ik ben liever Corinne. Als ik de telefoon opneem en meneer Jansen meldt zich, dan wil ik meteen kunnen zeggen: Hallo Kees, hoe gaat het met je? Letselschadeadvocatuur is maatwerk. Je moet je cliënt kennen, weten wat voor mens hij is, welke dromen hij had. Hoe beter je je cliënt kent, hoe beter je kunt inschatten hoe zijn leven en carrière eruit had kunnen zien en hoe beter je hem kunt helpen. Ik behandel ongeveer honderd dossiers tegelijkertijd en ik ken ze allemaal van a tot z.”

Kun je je eerste zaak nog herinneren?
,,Zeker! Dat was een dame die appels ging kopen op de markt, toen ze ineens de stalen balk van de marktkraam op haar hoofd kreeg. Ze liep hersenletsel op. Mijn praktijk bestaat voor 95 procent uit dit soort zaken: mensen die ineens in de kreukels liggen, volkomen onverwacht en dan ook nog eens door toedoen van een ander. Bedrijfsongevallen, medische missers, maar ook gewoon, boem, op straat. Zoals die jongen van 29 die na een festival met vrienden naar huis loopt en op het zebrapad geschept wordt door een idioot in een auto met drank en drugs op. De wereld lag aan zijn voeten, nu zit hij in een rolstoel.”
Hoe ga je dan als advocaat te werk?
,,In dit geval werd ik al door zijn vriendin gebeld toen hij nog in het ziekenhuis lag. Dat was heel fijn, want dan kun je heel snel van alles regelen. Inmiddels woont hij gelukkig in een aangepaste woning, maar er komt een enorme nasleep. Want wat is de inkomensschade voor deze jongeman, die bezig was snel carrière te maken? Wat was zijn perspectief als dit niet was gebeurd? Hoe zit het met revalidatie, wat is er mogelijk qua herstel, wat zijn de vooruitzichten op de lange termijn? Dat alles moet je in kaart brengen om de schade vast te stellen en daar een vergoeding aan te koppelen. Het houdt in dat je allerlei experts moet raadplegen en met de verzekeraar in gesprek moet. Ik ben vooral de spin in het web, de juiste mensen inschakelen.”
Het beeld is altijd: verzekeraars werken altijd tegen en willen niet betalen.
,,Met de ene verzekeraar lukt het beter dan met de andere. Soms is het strijden en boksen, maar wel in goed overleg. Mijn motto is: harmonieus voor het maximale gaan. En als je er niet uitkomt: even goede vrienden, maar dan leggen we het aan de rechter voor. Of we leggen het deel waar we niet uitkomen aan de rechter voor.”

Gaat het altijd om de zak geld onder de streep?
,,Natuurlijk gaat het om geld. Maar wat heb je aan geld als je thuis achter de geraniums zit? Je wordt er blijer van als je kunt zeggen: ‘ik heb een ernstig ongeluk gehad, mijn leven is veranderd, maar ik heb nu een andere kwaliteit van leven en kijk eens naar wat ik wél kan’.”
Dat lijkt me lastig.
,,Toch gebeurt het soms. Ik stond ooit een heftruckchauffeur bij die na een ernstig bedrijfsongeval nooit meer zijn beroep kon uitoefenen. Ik bezocht hem thuis met een reïntegratiedeskundige en tot onze verbazing zagen we een kamer vol kooitjes met daarin de prachtigste vogeltjes. Ik werd niet goed van de stank, maar dit was dus zijn hobby. We keken elkaar aan en zeiden: ‘Hier moeten we iets mee‘. We hebben gezorgd dat hij stage kon lopen in de vogelafdeling van een dierenpark en daar zijn werk van heeft kunnen maken.”
,,En onlangs hebben we de zaak afgerond van een man die op de school van zijn zoontje hielp en daar afschuwelijk van een ladder viel. Hij moest zijn eigen bedrijf opgeven en wil nu verder als illustrator. Dat zijn inkomensschade wordt gecompenseerd, helpt hem weer vooruit te denken. Dat is wat je wilt bereiken: dat mensen weer een stip op de horizon zien, hoe erg het ook is wat ze overkomen is.”
Dat vraagt een lange adem. Hebben verzekeraars niet altijd een langere adem?
,,Ja, het kan jaren duren. Dat trekt vaak een zware wissel op slachtoffers. Toch heeft het ook een functie. De medische gevolgen worden soms pas na jaren duidelijk. Je kunt ook te vroeg schikken met een verzekeraar. Maar soms wordt het mensen te zwaar. Weer een onderzoek, weer iemand die je binnenstebuiten keert. Zeggen ze: ‘Corinne, ik kan niet meer’. Moet ik ze helemaal vanuit de diepte weer omhoog trekken. Soms is een time-out echt even nodig.”

© Frans Paalman
Neem je elke zaak aan? Mensen claimen tegenwoordig van alles en nog wat.
,,Haha, ja, ik zie zo’n beeld voor me nu van iemand die al tijdens zijn val over die losliggende stoeptegel de telefoon pakt om een advocaat te bellen. Soms heb ik wel eens het idee dat mensen uit het oog verliezen dat in de wet staat dat ieder zijn eigen schade draagt, ténzij een ander verantwoordelijk is. En niet: ik heb schade, dús er is iemand verantwoordelijk. Bij medische missers gebeurt dat nog wel eens. Dan word ik gebeld: ‘de operatie is mislukt, de arts is aansprakelijk’. Maar misgegaan is iets anders dan mis gedáán. Een arts heeft een inspanningsverplichting, geen resultaatverplichting.” Diplomatiek: ,,Dan moet ik bij cliënten nog wel eens een stukje verwachtingsmanagement doen.”
Je treedt ook op namens slachtoffers in strafzaken. Onlangs bij de nabestaanden van de moedermoord in Heerde en bij de zaak van de overleden peuter in een dagverblijf in Steenwijk. En de kinderen van Ruinerwold. Hoe is die zaak op je pad gekomen?
,,Via slachtofferhulp. Die heeft een lijst van advocaten per regio waar ik ook op sta. Een van de vier kinderen is alle kantoren gaan onderzoeken en vergelijken en ik sprak hen het meeste aan. In een inventariserend kennismakingsgesprek in januari 2020 bleek dat het klikte.”
Hoe bijzonder is deze zaak voor jou?
,,Juridisch is het een heel duidelijke zaak, maar alles er omheen is natuurlijk bijzonder. Ik heb de vier leren kennen als heel mooie, fantastische mensen, voor wie ik enorm veel bewondering heb. De veerkracht die ze tonen na alles wat ze meegemaakt hebben, hun humor. Ik vind het fijn dat ik ze heb leren kennen.”
Beeld uit de documentaire over de vier oudste kinderen van Ruinerwold: vlnr Mar Jan, Israel, Shin en Edino. © BNNVARAJe stond ze bij in de strafzaak tegen hun vader, die uiteindelijk gestaakt werd omdat hij door zijn hersenbloeding niet terecht kon staan. Is het daarmee afgedaan?
,,Nee, zij willen een rechterlijk oordeel over het handelen van hun vader. Nu dat niet via de strafrechter kan, hebben we het aan de civiele rechter voorgelegd.”
Met welk doel?
,,Dat vast komt te staan dat hij onrechtmatig heeft gehandeld door alles wat hij ze heeft aangedaan. Dat dat erkend wordt.”
Alleen erkenning of ook schadevergoeding?
,,Daar kan ik niets over zeggen op dit moment omdat het onder de rechter is.”
Heb je veel contact met de kinderen?
,,Op dit moment niet. Maar in het najaar komt de klusjesman voor de rechter, dus dan zal dat wel weer veranderen. Nu is er even rust, ik gun het ze dat ze zich kunnen richten op hun eigen ontwikkeling. Ik denk dat ze het ook fijn vonden even afstand te nemen van mij, omdat ik ook een confrontatie ben met de zaak. Maar op het moment dat het moet, sta ik weer voor ze klaar.”
Je hebt in je werk altijd met ellende en leed te maken. Neem je dat mee naar huis?
,,Nee, al heb ik zeker mijn emoties bij bepaalde zaken. En dat mag je soms best uiten. Vorige week was ik in Groningen voor de zaak tegen een dansschooleigenaar die wordt verdacht van ontucht met zeventien meisjes. Ik vertegenwoordigde een van hen, een ontzettend dapper meisje, dat haar verhaal voor de rechters deed. Aan het eind vroeg ze of ze me een knuffel mocht geven. Heel even dacht ik: doet een advocaat dat? En meteen daarna: ja, een advocaat doet dat soms.”
Ruinerwold-zoon Israel: ‘Ze kon zich inleven, dat vonden we belangrijk’
Waarom kozen de vier oudste kinderen van Ruinerwold voor advocate Corinne Jeekel om hen bij te staan in de procedure tegen hun vader, die zij beschuldigen van jarenlang geestelijk en lichamelijk misbruik?
,,Ze werd aanbevolen door slachtofferhulp en Zwolle vonden wij een handige locatie, voor ons allemaal goed bereikbaar”, zegt Israel van Dorsten, de jongste van het viertal. ,,Na het eerste gesprek hebben we niet verder gezocht, er was meteen een klik. Ze had begrip voor onze situatie en kon zich goed inleven.’’
,,Juridisch is ze sterk, maar het is ook een fijn persoon om mee te praten. En ze heeft ons geholpen onze privacy te waarborgen in de tijd dat wij nog niet in de media wilden.”

Israel. © BNNVARA
